Dag 25. Palmbomen en Boomvarens.
21 november 2016 - Punakaiki, Nieuw-Zeeland
Vanmorgen om 8 uur regende het. De wolken laag boven zee. De golven hebben witte koppen. Ontbijten met Emmanuel uit Normandië, die met pensioen is en 9 maanden rondtrekt door NZL, Sabine uit de Elzas en Claudia uit de Harz. Zij reizen een paar weken rond en hebben elkaar hier ontmoet en trekken een stukje samen op. De laatste twee zijn druk bezig het vervolg van de reis te plannen. Richting zuiden, dus wij kunnen inmiddels wat advies geven. Dat deden we natuurlijk graag.
Rond 10.30u. is het droog. We willen een wandeling maken in het bos aan de andere kant van de weg. We lopen eerst een stuk over het strand. Na 5 minuten keren we weer om. Het regent weer stevig. Straks wordt het vast beter. Kopje koffie. Wat lezen. En zowaar tegen 12 uur klaart de lucht weer op en wagen we een nieuwe poging.
Deze keer blijft het droog. Na 10 minuten steken we de weg over en lopen het bos in. Het weer knapt verder op en in de loop van de middag breekt de zon goed door en wordt het nog een heerlijk zonnige dag. De wandeling gaat stroomopwaarts langs een rivier die vanuit de bergen naar de zee stroomt. Een echt regenbos. Er groeien Nikau palmen en boomvarens (lijken uit de verte ook wel palmbomen). En het bos is vol vogelgeluiden. Een paar er van herkennen we inmiddels: de tui, met z'n wisselend hoge en diepe geluiden, de bellbird, met zijn rinkelende zang en de paradijs eenden, die we nog kennen van onze wandeling over het land van Tony. Eèn keer denken we in de verte de roep van een kiwi te horen, maar misschien is dat wel "wishfull listening".
We wandelen tot aan de swingbridge. We doen er 2 1/2 uur over. Dan weer terug. Dat gaat iets sneller omdat we minder stilstaan om te bewonderen en foto's te maken. Al met al een wandeling van 4 uur. We krijgen een goede conditie hier. Terug bij het hostel gaat Cees in de tuin wat zitten lezen en Marieke loopt nog een uurtje over het strand. We boffen met het weer.
Ook vanavond weer een prachtige zonsondergang.
Rond 10.30u. is het droog. We willen een wandeling maken in het bos aan de andere kant van de weg. We lopen eerst een stuk over het strand. Na 5 minuten keren we weer om. Het regent weer stevig. Straks wordt het vast beter. Kopje koffie. Wat lezen. En zowaar tegen 12 uur klaart de lucht weer op en wagen we een nieuwe poging.
Deze keer blijft het droog. Na 10 minuten steken we de weg over en lopen het bos in. Het weer knapt verder op en in de loop van de middag breekt de zon goed door en wordt het nog een heerlijk zonnige dag. De wandeling gaat stroomopwaarts langs een rivier die vanuit de bergen naar de zee stroomt. Een echt regenbos. Er groeien Nikau palmen en boomvarens (lijken uit de verte ook wel palmbomen). En het bos is vol vogelgeluiden. Een paar er van herkennen we inmiddels: de tui, met z'n wisselend hoge en diepe geluiden, de bellbird, met zijn rinkelende zang en de paradijs eenden, die we nog kennen van onze wandeling over het land van Tony. Eèn keer denken we in de verte de roep van een kiwi te horen, maar misschien is dat wel "wishfull listening".
We wandelen tot aan de swingbridge. We doen er 2 1/2 uur over. Dan weer terug. Dat gaat iets sneller omdat we minder stilstaan om te bewonderen en foto's te maken. Al met al een wandeling van 4 uur. We krijgen een goede conditie hier. Terug bij het hostel gaat Cees in de tuin wat zitten lezen en Marieke loopt nog een uurtje over het strand. We boffen met het weer.
Ook vanavond weer een prachtige zonsondergang.


In gebed met jullie verbonden
Liefs Ruud (veel groeten ook van de dames hier thuis)